Mee-ouderschap: Lees ons opiniestuk en teken de petitie

Tijdens haar nieuwjaarsreceptie zal Het Roze Huis actie voeren rond het mee-ouderschap.
Wie er niet bij kan zijn, kan via de link onze petitie tekenen: 
https://www.change.org/petitions/regering-di-rupo-werk-de-ongelijkheid-tussen-hetero-en-holebigezinnen-weg

Hier kan je alvast ons opiniestuk lezen dat al door heel wat partners ondertekend werd.

Anne wachtte 9 maanden op haar kindje. Meemoeder Caroline wacht nog steeds.  

De federale regering beloofde werk te maken van de automatische erkenning van meemoederschap. Vooralsnog echter zonder resultaat. De holebi- en transgenderbeweging vraagt dringend actie om dit dossier op te lossen. Dit zou een einde maken aan een discriminerende situatie en zekerheid bieden aan lesbische ouders en hun kinderen.

Wanneer een lesbisch koppel een kindje krijgt moet de niet-biologische moeder (of meemoeder) momenteel haar eigen kind adopteren. Concreet krijgen Anne en Caroline een kind door middel van kunstmatige inseminatie met donorzaad. Wanneer Anne nadien bevalt van een zoon of dochter, staat juridisch en biologisch automatisch vast dat zij de moeder van het kind is. Dit is net zo voor een heterokoppel waarbij gebruik gemaakt wordt van kunstmatige inseminatie met donorzaad. De discriminatie zit hem in het vervolgverhaal.

Binnen een heterokoppel is de man automatisch de vader van het kind. Caroline staat echter voor een onnodige, lange en belastende adoptieprocedure. Het argument dat er geen biologische band is tussen het kind en de meemoeder is irrelevant. Een heteroman moet toch ook geen DNA-staal afgeven aan de ambtenaar van de burgerlijke stand om zijn biologische band met zijn kind te bewijzen? Het engagement om samen een kind op te voeden volstaat hier.

Bovendien is een adoptieprocedure geen simpele formaliteit. Caroline zal geduld moeten hebben. Ze zal haar kwaliteiten als ouder dubbel en dik moeten bewijzen. Meer nog, Caroline zal er mits betaling door de erkende adoptiediensten op worden voorbereid. De rechter ontvangt nog graag een schriftelijke toestemming van de grootouders vooraleer Caroline geschikt wordt bevonden.

Nochtans staat het buiten kijf dat Anne en Caroline hun gedeelde kinderwens goed doorgesproken hebben. Dat is immers een biologische noodzakelijkheid. Samen een kind gedroomd en samen naar de gynaecoloog. Samen de kinderkamer geschilderd en samen slapeloze nachten. Twee mensen die de belofte maken aan een kind er altijd voor klaar te staan.

Gaan Anne en Caroline uit elkaar, dan is er geen enkele juridische grond om alimentatie of bezoekrecht toe te kennen. Indien een droom in een nachtmerrie verandert en moeder of meemoeder komen te overlijden voor de adoptieprocedure rond is, dan is er geen enkel juridisch vangnet om dit gezin te beschermen.

Dit staat in schril contrast met de ambitie die we als samenleving koesteren om kinderen in de beste omstandigheden te laten opgroeien. Adoptie is dus geen afdoend antwoord. Er zijn teveel risico’s aan verbonden, het biedt geen zekerheid aan kinderen en het geeft geen fundamentele erkenning aan de meemoeder.

We vragen dan ook met aandrang een initiatief van de regering of actie van parlementsleden die het meemoederschapsdossier ter harte nemen. Wat we willen is dat bij getrouwde koppels de meemoeder automatisch erkend wordt als juridische ouder en dat bij ongehuwde koppels een simpele erkenning van het kind door de meemoeder volstaat, los van het al dan niet gebruik maken van de wetgeving op de medisch begeleide voortplanting.

We vragen gewoon dezelfde regeling die heterokoppels genieten.

We vinden dat mensen die zich engageren om kinderen op te voeden alle steun verdienen. In de eerste plaats in het belang van deze kinderen.

De blauwdruk voor een wettelijke regeling ligt op tafel. Nu enkel nog de politieke wil om er een initiatief rond te nemen. 

Auteurs

Marcia Poelman, woordvoerder Het Roze Huis – çavaria Antwerpen

Yves Aerts, algemeen coördinator Çavaria

 

Ondertekenaars

Meyrem Almaci, Federaal Volksvertegenwoordiger Groen

Sonja Becq, Federaal Volksvertegenwoordiger CD&V

Paul Borghs, jurist gespecialiseerd in holebi- en transgenderwetgeving

Eva Brumagne, Femma vzw

Tom Caubergs, Holebihuis Vlaams-Brabant

Iris De Caluwé, organisatiecoach

Saskia De Coster, auteur

Jean-Jacques De Gucht, senator Open VLD

Zuhal Demir, Federaal Volksvertegenwoordiger N-VA

Jacinta De Roeck, gewezen senator

Alexis Dewaele, Steunpunt Gelijkekansenbeleid

Truus Druyts, presentator en lifecoach

Gregory Frateur, muzikant

Ilke Jaspers, ACV Gender

Nahima Lanjri, Federaal Volksvertegenwoordiger CD&V

Magda De Meyer, Voorzitter Vrouwenraad

Leonie Nelissen, voorzitter Het Roze Huis-çavaria Antwerpen

Jef Neve, pianist/componist

Sven Pichal, radio- en tv-maker

Anne Provoost, auteur

Brigitte Raskin, auteur

Jan Roegiers, Vlaams Volksvertegenwoordiger en senator sp.a

Sarah Scheepers, Ella vzw

Dave Sinardet, professor VUB

André Sollie, auteur

Guy Swennen, sp.a-senator

Michiel Vanackere, woordvoerder Wel Jong Niet Hetero

Mario Van Essche, voorzitter Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging HVV

Mieke Van Houtte, UGent

Sammy Vanoirbeek, voorzitter Casa Rosa

Nathalie Delporte, presentator

Sofie De Graeve, Vrouwen Overleg Komitee